رازی که مارول لو داد: اسپایدرمنِ جدید نیکولاس کیج اونی نیست که فکر میکنی!
حسین رستگار
اگه ده سال پیش یکی بهت میگفت قراره یه سریال لایواکشن از مرد عنکبوتی ساخته بشه که نیکولاس کیج نقش اصلیش رو بازی میکنه، احتمالاً فکر میکردی طرف داره شوخی میکنه یا کلاً تو توهمات خودش سیر میکنه! اما حالا با موفقیت عجیب و غریب دنیای «Spider-Verse»، سریال «اسپایدر-نوآر» (Spider-Noir) واقعاً تو راهه و قراره یه تجربه کاملاً متفاوت رو بهمون نشون بده.
Adنیکولاس کیج در نقش بن رایلی؛ نه پیتر پارکر!
اولین چیزی که باید بدونی و شاید حسابی غافلگیرت کنه، اینه که نیکولاس کیج این بار قرار نیست نقش پیتر پارکر رو بازی کنه. با اینکه تو انیمیشنها عادت کرده بودیم صدای اون رو روی نسخه نوآر پیتر پارکر بشنویم، اما توی این سریال جدید، اسم شخصیت اون «بن رایلی» هست.
بن رایلی برای طرفدارهای پروپاقرص کمیکبوک اصلاً اسم غریبهای نیست؛ اون در واقع کلون یا همون نسخه شبیهسازی شده پیتر پارکر هست که داستانهای پیچیده خودش رو داره.
حالا چرا مارول و سونی تصمیم گرفتن اسمش رو عوض کنن؟ احتمالاً به خاطر مسائل حقوقی و اینکه با دنیای تام هالند قاطی نشه، خواستن یه مرز مشخص بکشن.
طبق اطلاعاتی که توی دنیای کمیکهای مارول درباره این شخصیت اومده، بن رایلی همیشه اون جنبه تاریکتر و رنجکشیدهترِ قهرمان بازیها رو نشون میده. این تغییر مسیر باعث میشه دست سازندهها باز باشه تا یه داستان کارآگاهی و جنایی واقعی رو روایت کنن که شبیه هیچکدوم از فیلمهای قبلی نیست.
از دنیای سیاه و سفید تا بحران هویت
داستان بن رایلی تو دههی ۳۰ میلادی و دوران رکود بزرگ اقتصادی آمریکا اتفاق میافته. تصور کن نیکولاس کیج با اون استایل خاص خودش، یه بارانی بلند پوشیده و توی کوچههای تاریک و بارونی دنبال مجرمها میگرده.
بن رایلی کسیه که سالها پیش توسط شخصیت «جکال» شبیهسازی شد و مدتها فکر میکرد خودش پیتر پارکر واقعیه. این بحران هویت که «من کی هستم؟» دقیقاً همون چیزیه که سریال رو از یه اثر ابرقهرمانیِ معمولی به یه درام روانشناختی تبدیل میکنه.
بن رایلی یه قهرمانه که برخلاف پیتر پارکر، همیشه با سایههای خودش میجنگه و هیچوقت مطمئن نیست که جاش کجای این دنیاست.
این نسخه از مرد عنکبوتی، به جای اینکه نگران تکالیف مدرسهاش باشه یا بخواد با مریجین بره سر قرار، درگیر مافیا، فساد سیستماتیک و قتلهای مرموزیه که توی فضای سنگین اون سالها رخ میده.
فضای سریال بیشتر شبیه فیلمهای کلاسیک نوآر مثل «The Big Sleep» هست تا فیلمهای رنگارنگ و شادِ انتقامجویان.
چرا این سریال قراره بترکونه؟
نیکولاس کیج خودش یکی از بزرگترین طرفدارهای دنیای کمیکبوکه و وقتی کسی با این همه عشق و علاقه وارد یه پروژه میشه، نتیجهاش معمولاً دیدنی از آب درمیاد. این سریال فقط ۸ قسمته، یعنی قرار نیست با داستانهای الکی و کشدار وقتت رو بگیره. هر ثانیهاش قراره روی شخصیتپردازی بن رایلی و اون فضای خفن دهه ۳۰ تمرکز کنه.
یه مثال جالب بزنم؛ یادتونه توی دنیای انیمیشن چقدر اون نسخه نوآر جذاب و بامزه بود؟ حالا فکر کن همون تاریکی و همون شوخطبعیِ تلخ رو بیارن توی دنیای واقعی با بازیگر برندهی اسکار.
این اولین باریه که یه نسخه متفاوت از اسپایدرمن (غیر از پیتر پارکر) توی یه اثر لایواکشن نقش اول رو داره و این خودش یه ریسک بزرگ ولی هیجانانگیزه که مارول بالاخره جرئت انجامش رو پیدا کرده.
فراتر از لباس قرمز و آبی
در نهایت، «اسپایدر-نوآر» قراره بهمون ثابت کنه که دنیای عنکبوتی خیلی بزرگتر از اون چیزیه که تا حالا دیدیم. بن رایلی با اون لباس سیاه و سفید و اون روح خستهاش، شاید همون قهرمانی باشه که تو سال ۲۰۲۶ بهش نیاز داریم؛ کسی که از دل شکستها و تنهاییهاش بلند میشه تا عدالت رو اجرا کنه.
اگه دنبال یه روایت جدید و پختهتر از ابرقهرمانها میگردی، نیکولاس کیج و تیمش دارن یه چیزی برات آماده میکنن که تا مدتها از یادت نمیره. آماده باش که توی مه و دودِ نیویورکِ قدیم، با یه عنکبوتِ متفاوت همسفر بشی!
