فیلمهای کرهای که نباید با خانواده دید؛ بهروزترین لیست
حسین رستگار
فیلمهای کرهای مثل کنیز، دروغگو، اولدبوی و من شیطان را دیدم پر از صحنههای اروتیک صریح یا خشونت گرافیکیان و اصلاً برای تماشای دورهمی مناسب نیستن. بعضیهاشون بهخاطر روابط بزرگسالانه رده سنی بالا گرفتن، بعضی دیگه هم با خشونت روانی سنگین اصلاً حالوهوای یه شب فیلم خانوادگی رو ندارن. تو ادامه، این فیلمها رو بر اساس نوع محتوای حساسشون دستهبندی کردیم.
Adفیلمهای کرهای با صحنههای اروتیک و بزرگسالانه
کنیز (The Handmaiden)
ساخته پارک چان-ووک، رابطه پیچیده بین یه کلفت و بانوی اشرافزاده رو با صحنههای صریح جنسی روایت میکنه. از نظر شهرت جهانی و اعتبار کارگردانش، شناختهشدهترین فیلم اروتیک-روانشناختی سینمای کرهست.
صیغه (The Concubine)
یه درام تاریخی-اروتیک محصول 2012 به کارگردانی کیم دائه-سونگ که در دوره جوسون میگذره و حول مثلث عشقی یه صیغه دربار میچرخه. پسزمینه تاریخی و صحنههای صریحش، این فیلم رو به یکی از شناختهشدهترین درامهای اروتیک تاریخی کره تبدیل کرده.
وسواس (Obsessed)
محصول 2014 به کارگردانی کیم دائه-وو، داستان یه سرهنگ متاهل که درگیر رابطه ممنوعه با همسایهش میشه. برخلاف آثار تاریخی، این فیلم کاملاً روی یه درام معاصر و صحنههای صمیمانه صریحش متمرکزه.
دروغگو (Lies)
یکی از جنجالیترین فیلمهای تاریخ سینمای کره که بهخاطر صحنههای اروتیک افراطی و بیپردهش موقع اکران با سانسور سنگین روبرو شد. از نظر صراحت تصویری، افراطیترین فیلم روایی (غیرآنتولوژی) این ژانر تو سینمای کرهست.
نامه اسکارلت
نسخه کرهای 2004 به کارگردانی بیون هیوک که داستان یه رابطه ممنوعه رو با پسزمینه گناه و رسوایی روایت میکنه. صحنههای صمیمی صریح فیلم، اونو به یکی از نمونههای واضح این ژانر تبدیل کرده.
سه… افراطی (Three… Extremes)
یه آنتولوژی ترسناک-اروتیک سهقسمتی با مشارکت کارگردانهای مطرح آسیایی از جمله پارک چان-ووک. فضای تاریک و صحنههای آزاردهندهش، این فیلم رو از فرمت آنتولوژی متمایز از بقیه آثار تکداستانی جدا میکنه.
جزیره (The Isle)
ساخته کیم کی-دوک و محصول 2000، ترکیب خشونت فیزیکی افراطی و صحنههای اروتیک شوکهکنندهش باعث شد تو جشنواره ساندنس بخشی از تماشاگرها سالن رو ترک کنن و تو جشنواره ونیز یه تماشاگر از حال بره. این فیلم دقیقا همزمان هم اروتیک هم خشنترین سطح از هر دو محور حساسه.
بازیگران (Actresses)
یه درام نیمهمستند محصول 2009 به کارگردانی ای جی-یانگ درباره زندگی خصوصی و رقابتهای پشتصحنه چند بازیگر زن معروف کره. فرم مستندگونه و صراحتش درباره روابط بزرگسالانه، اونو از روایتهای داستانی خطی این فهرست جدا میکنه.
تازا: غلطکهای بلند (Tazza: The High Rollers)
یه فیلم جنایی محصول 2006 درباره دنیای قمار غیرقانونی که علاوه بر خشونت، صحنههای بزرگسالانه هم داره. محور اصلی داستان قماره، برای همین شدت اروتیکش نسبت به فیلمهای دیگه این فهرست ملایمتره.
یک روز خوب برای داشتن یک رابطه عاشقانه
یه درام درباره یه رابطه خارج از چارچوب خانواده که با صحنههای صمیمانه صریح همراهه. شهرت بینالمللیش نسبت به بقیه فیلمهای این ژانر محدودتره، ولی همچنان یکی از نمونههای مشخص این ژانر تو سینمای کرهست.
فیلمهای کرهای با خشونت افراطی و روانی
اولدبوی (Oldboy)
ساخته پارک چان-ووک و محصول 2003، شاید مشهورترین فیلم انتقامجویانهی تاریخ سینمای کره باشه. داستان مردی که بدون دلیل مشخص 15 سال زندانی میشه و بعد از آزادی دنبال حقیقت میگرده، پر از صحنههای خشونت خام (از جمله سکانس معروف خوردن اختاپوس زنده) و یه توییست پایانی درباره رابطه محرمه. از نظر شهرت جهانی و تاثیرگذاری، برجستهترین نمونه سینمای کره تو ژانر خشونت روانیه.
من شیطان را دیدم (I Saw the Devil)
محصول 2010 به کارگردانی کیم جی-وون، درباره مأمور اطلاعاتیای که برای انتقام از قاتل سریالی نامزدش، خودش تبدیل به یه هیولا میشه. صحنههای خشونت گرافیکی فیلم آنقدر شدیده که حتی بعضی منتقدها هم موقع اکران بهش انتقاد کردن. از نظر شدت خشونت خام، سنگینترین تجربهی این فهرست برای چشم غیرحرفهایه.
نگاه من به این ترکیب محتوایی
به نظرم دستهبندی رایج «فیلمهای کرهای بزرگسالانه» بیشتر وقتها یه اشتباه داره: صحنههای اروتیک رو با خشونت روانی تو یه سطل میریزه، انگار هر دو یهجور خطرن. اولدبوی یا من شیطان را دیدم آثار جشنوارهای و تحسینشدهی منتقدن نه محصولات درجهدو، چیزی که آزاردهندهشون میکنه عمق روانی داستانه، نه یه صحنه قابلسانسور. این تفاوت مهمه چون یه خانواده ممکنه به صحنههای صمیمانه حساس باشه ولی با یه فیلم خشن بدون صحنه اروتیک راحت باشه، یا برعکس.
سوالات متداول
آیا همه فیلمهای کرهای صحنههای نامناسب دارن؟
نه، اکثریت فیلمهای کرهای کاملا خانوادگی و عمومیان. این فهرست فقط شامل موارد خاصیه که بهخاطر ژانر یا موضوع، رده سنی بالا گرفتن.
چطور بفهمم یه فیلم کرهای مناسب خانوادست یا نه؟
معمولا ژانر فیلم (اروتیک، خشونتمحور، ترسناک روانی) و رده سنی رسمیش (مثل 18+) بهترین راهنماست، پیش از اینکه بدون بررسی قبلی برای تماشای گروهی انتخابش کنی.
سریالهای کرهای هم چنین فهرستی دارن؟
آره، برای سریالهای کرهای که نباید با خانواده دید یه فهرست کاملا جدا و اختصاصی داریم، چون عنوانها و دلایل نامناسببودنشون با فیلمها فرق داره.
