اینترنت وصل میشه یا فقط وعده‌ها تکرار میشن؟ ۱۷ روز سردرگمی بین تکذیب و اصرار

از ۱۸ دی تا امروز ۵ بهمن، وضعیت اینترنت تو کشور وارد یه فاز عجیب شده؛ کسی دقیق نمیگه کی قراره وصل بشه. نتیجه؟ بلاتکلیفی کامل برای کاربر، کسب‌وکار و همه مردم.

خبرگزاری فارس مدعی شد و اعلام کرد اتصال اینترنت تو شورای‌عالی امنیت ملی تصویب شده و به وزارت ارتباطات هم ابلاغ شده، فقط به‌خاطر پیچیدگی‌های فنی زمان می‌بره تا کامل پایدار بشه. همون روز هم خیلی‌ها دیدن اینترنت برای مدت کوتاهی وصل شد، ولی بعدش دوباره قطع شد.

چند ساعت بعد اما وزارت ارتباطات کل این روایت رو تکذیب کرد و گفت:

به دنبال انتشار گزارشی از سوی خبرگزاری فارس مبنی بر «ابلاغ آزادسازی اینترنت بین‌الملل به وزارت ارتباطات از سوی شورای عالی امنیت ملی»، اعلام می دارد که این مطلب صحت ندارد.

وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مجدانه پیگیر بهبود در وضعیت دسترسی و رفع مشکلات ارتباطی موجود کسب‌وکارها و مردم عزیز ماست. بدیهی است اطلاع‌رسانی درباره تصمیمات کلان و ملی در حوزه ارتباطات، صرفاً از مسیر مراجع رسمی انجام خواهد شد.

و همینطور گفته شده که :
وزارت ارتباطات از رسانه‌ها انتظار دارد در چنین شرایطی، پیش از انتشار اخبار، نسبت به صحت‌سنجی اطلاعات از مراجع رسمی اقدام کرده و از ایجاد ابهام یا تشویش در افکارعمومی پرهیز کنند.

داستان اینجا تموم نشد. فارس دوباره اومد وسط و گفت خبرش دقیق بوده و حتی تأکید کرد وضعیت اتصال نسبت به هفته قبل تغییر محسوسی کرده. این وسط کاربر مونده بین دو روایت رسمی که هرکدوم یه چیز متفاوت میگن، در حالی که تجربه واقعی مردم هنوز هم ناپایداره.

وعده‌هایی که تاریخ ندارن: تو این ۱۷ روز، حرف‌هایی که زده شده تقریباً این‌ها بوده:

• «امروز یا فردا حل میشه»

• «زمان دقیق نمیشه گفت»

• «ان‌شاءالله به‌زودی»

• «مشکل فنیه و زمان‌بره»

• «وضعیت بهتر شده»

• «برای امنیت مردم قطعه»

مشکل اینجاست که این جمله‌ها نه دلیل تصمیم گیری قطعشون رو شفاف میگن که دلیلش چی بوده ، فقط میگن برای امنیت مردم گفته شده که بعید میدونم این دلیلش باشه، نه وصل رو قابل پیش‌بینی می‌کنن. فقط وضعیت رو تو حالت معلق نگه میدارن.

واقعیت اینه که برای خیلی‌ها مسئله فقط این نیست که اینترنت چند روز قطع بوده؛ مسئله اینه که هر روز یه حرف جدید زده میشه. یکی میگه وصل میشه، یکی میگه نشده، یکی میگه نمیشه زمان داد و کلی حرف دیگه ...

حس غالب اینه که مردم تو یه سیرک خبری گیر کردن؛ جایی که هر روز یه اجرا هست، ولی آخرش هیچ نتیجه مشخصی دیده نمیشه. کسب‌وکارها نمی‌دونن صبر کنن یا جمع کنن، فریلنسرها نمی‌دونن برنامه بریزن یا نه، و مردم فقط منتظرن ببینن فردا قراره کدوم روایت درست از آب دربیاد ولی هیچکدوم به نتیجه نمیرسن!

جمع‌بندی

بعد از ۱۷ روز، چیزی که باقیمونده نه یه پاسخ روشنه، نه یه زمان مشخص؛ فقط یه چرخه تکراری از خبر، تکذیب، اصرار و امیدواری الکی که با روان مردم بازی میشه!