اینترنت برای دانشگاه نه برای همه؟ وقتی دسترسی طبقاتی رسماً تأیید میشه

نویسنده: حسین رستگار
فناوری ایران

آخرین بروزرسانی: همین الان

اینترنت برای دانشگاه نه برای همه؟ وقتی دسترسی طبقاتی رسماً تأیید میشه

اینترنت برای همه قطع شد، اما نه برای دانشگاه‌ها؛ روایت رسمی از دسترسی طبقاتی و پیامدهای آن برای جامعه.

پارس وب سرور: تضمین سرعت و عملکرد سایت شما

۱۸ دی ۱۴۰۴ اینترنت کشور به‌طور کامل قطع شد و این وضعیت حدود یک ماه طول کشید. وقتی حاکمیت تصمیم میگیره اینترنت رو «کلاً» قطع کنه باید برای همه قطع بشه، اما حالا مشخص شده در همون بازه، این قطع شدن برای همه یکسان نبوده؛ و دقیقاً از همین‌جا بحث اینترنت طبقاتی جدی میشه!

شاهین آخوندزاده، معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، تو گفت‌وگو با ایسنا صراحتاً گفته :

لازم است پژوهشگران و اساتید دسترسی لازم به اینترنت داشته باشند. در همین راستا، در هفته‌های قطعی اینترنت با رایزنی با مقامات کشور، دسترسی ‌های آی‌پی‌های ثابت دانشگاه‌ها در اختیار قرار گرفت تا در داخل دانشگاه‌ها امکان دسترسی به اینترنت فراهم شود. ما این اقدام را زودتر انجام دادیم و دلایل خود را نیز مطرح کردیم که محدودیت اینترنت به علم، تحقیقات و فناوری کشور آسیب می‌زند که خوشبختانه این موضوع مورد پذیرش قرار گرفت. امیدواریم در شرایطی که ارتباطات کشور محدود می‌شود، دانشگاه‌ها بتوانند به اینترنت بین‌المللی دسترسی داشته باشند.

نکته اول ما چیزی به اسم اینترنت بین‌المللی نداریم، اینترنت یک چیز جهانی هستش و اون چیزی که میگن اینترنت داخلی اشتباهه چون اون اینترنت نیست و بهش میگن اینترانت!

نکته دوم اینترنت آزاد حق شهروندی همه ماست؛ چه برای دانشگاه، چه برای کار، چه برای زندگی روزمره، و مسئله اینجاست که وقتی اینترنت برای کل کشور قطع میشه، استثنا ساختن یعنی طبقه‌بندی دسترسی. وقتی یه دانشجو داخل دانشگاه آنلاین میمونه اما همون آدم بیرون از دانشگاه، یا یه برنامه‌نویس، فروشنده آنلاین، تولیدکننده محتوا یا حتی یه شهروند عادی هیچ دسترسی‌ای نداره، دیگه اسمش مدیریت بحران نیست؛ اسمش واضحه: اینترنت طبقاتی.

اینترنت امروز فقط ابزار پژوهش نیست. اینترنت ابزار کار، آموزش، ارتباط و زندگی مردمه. قطع کامل اینترنت یعنی قطع درآمد، قطع آموزش، قطع ارتباط با جهان. وقتی برای یه قشر اینترنت حفظ میشه و برای بقیه نه، در عمل داریم ارزش استفاده افراد از اینترنت رو طبقه بندی می‌کنیم؛ و این دقیقاً همون اینترنت طبقاتی هستش!

خود معاون وزیر بهداشت هم اشاره میکنه؛ اینکه بی‌ثباتی و محدودیت‌های ارتباطی باعث ریزش دانشجویان خارجی شده و جایگاه علمی ایران رو تو رتبه‌بندی‌های جهانی تهدید میکنه. اما واقعیت اینه که علم هم تو خلأ رشد نمیکنه. دانشگاهی که به اینترنت وصله ولی جامعه‌ای که از دنیا بریده در نهایت نمیتونه تو رقابت جهانی دوام بیاره.

جمع‌بندی: اینترنت حق همه مردمه؛ نه فقط برای علم، نه فقط برای دانشگاه، نه فقط برای نهاد یا اشخاص خاص!

مطالب مرتبط

همه مقالات